0
🖼️ Resim
"Yılbaşı Arifesi, merhum eşimin doğum günü. Bu: sene, hüzünlenmek yerine yaşadığımız güzel anları kutlayacağım."
Yazarın merhum eşinin doğum günü, Noel Arifesi’ne denk geliyor. Yazar, yıllarca süren acılı günlerin ardından, başta merhameti ve neşesiyle hayatına yön veren eşi Lori'nin doğum gününü kutlamaya karar verdi. Lore’nin maceraperest yaşamı, hasta olduğu dönemde bile, paylaştıkları güzel anıları hatırlatıyor. Görünen o ki, bu hatıralar tatil döneminde ona yeniden sevinç getirecek. Eşinin vefatının üzerinden neredeyse beş yıl geçmiş olsa da, soğuk havaların kendini hissettirmesi ve sonbaharın renkleri doğayı süslemeye başladığında, aklım geçmişe dalıyor.
Lori, yıllarca beyin tümörüyle savaştı. İlk yıl her şey çok zordu. Onun son doğum gününü hatırlıyorum, hastalığı ilerlemişti... 51 yaşına girdiği o günde, içimdeki yükü hissediyorum. Ama Lori, doktorların söylediklerine pek kulak asmadı. Yirmi üç yıl boyunca, “Bu son” denmesine rağmen, hayatta kalmayı başardı. Son doğum günü için ona çilekli, çikolata kaplı üç katlı pasta yaptım. En sevdiği krep'i de pişirmiştim. Favori dükkanından çikolata ve güzel bir nişan yüzüğünü ona hediye ettim. O akşam uykuya daldığında, duygularım beni aşırı sarstı; gözyaşlarıma engel olamadım.
Yıllardır içimde dönen bu anılara veda etmeye çalıştım. Ancak her yıl onun doğum gününde, 33 doğum gününden birini hatırlayıp gülümsemek istedim. Belirtildiğine göre, geçen yıl nihayet bu anı yakaladım. Lori’nin ellinci beşinci doğum gününde, zaman zaman okuduğum günlüklerinden birine rastladım. O gün, 35. doğum gününe dair yazdığı yazıyı bulduğumda gözlerim gülümsemeye başladı. Yeni bir kışa hazırlanırken, doktorlarına kayak yapacağına dair söz vermişti. Böylelikle, onuncu evlilik yıldönümümüzü kutlamak için arkadaşlarımızı ve ailemizi en sevdiğimiz kayak merkezinin zirvesine davet ettik.
O gün, yirmi dört Aralık iki bin beşte, sabahın erken saatlerinde dışarısı karla kaplıydı. Lori’nin yanında yatarak onun neşeyle uyuduğunu görmek harikaydı. Yüzünde kar adamı pijaması ve "Thug Muppet" diye adlandırdığı polarıyla yanımdaydı. Onu uyandırmak istemedim fakat doğum günü hediyelerini hemen vermem gerekiyordu. Geçen gün kayak direklerini plastik çiçeklerle süslemişti. Bu kadar keyifli bir durumda ona hediye vermemek olmazdı, değil mi?
Zaman ne kadar hızlı geçse de, o özel günde yaşadıklarım hâlâ aklımda. Lori’nin gözlerindeki ışıltıyı, açtığı hediye kutusunun ardındaki heyecan dolu sesi hatırlıyorum. Ayrıca, o gün, kış şartlarında 25 kişiyi dağın zirvesine taşımakla uğraşmamızın stresini, Lori'nin ameliyat sonrası iyileşme sürecinin ne kadar zorlu olduğunu düşünmeden başarmamız gerektiğini de unutmuyorum. Sonuçta, yaşanmışlıklar gözyaşlarından gülümsemelere döndü. Bu yıl, Noel Arifesi’ni ilk kez neşeyle kutlayabileceğim. Zamanla daha mutlu günler yaşayabilmek için geçmişin güzelliklerinden öğrenmenin can alıcı olduğunu anladım. Lori’nin bana bıraktığı en büyük hediye, hayatı dolu dolu yaşama dersi oldu. #noelarifesi #lori #özlem
Haberin detayları araştırılmaya devam ediyor.
