0
🖼️ Resim
Dört çocuk annesi olarak tüm ebeveynlik aşamalarını deneyimledim: Ortaokul en zor ve en alçakgönüllü dönem oldu.
Ortaokul çağındaki çocukların ebeveynliği, gerçekten pek çok zorluk barındırıyor. Bu dönemde işimizi kolaylaştırabilecek bazı dersler öğrenmek, işleri biraz daha yönetilebilir hale getirebilir. Güç mücadelelerinden uzak durmak ve hoşgörü ile yaklaşmak, ortaokul ebeveynleri için en faydalı stratejilerden. Bunun yanı sıra, diğer ebeveynlerle oluşturulan destek ağları da yalnız kalmayı en aza indiriyor. Her ebeveynlik aşamasının kendine özgü güzellikleri var; en azından teyzem hep böyle der. Dört çocuk sahibi bir anne olarak bu aşamaların hepsinden geçtim. Şu an iki çocuğum üniversitede, biri liseye geçiyor, en küçüğüm ise ortaokulun ikinci senesine adım atmış durumda. Teyzem bu dönemle ilgili ne düşünür, merak ediyorum. O da bu yılların özelliğine dikkat çekmiş mudur? Kendi deneyimlerime göre, ortaokul sırası, ebeveynliğimin en zorlayıcı dönemlerinden biri oldu.
Üç çocuğumu ortaokuldan geçirirken çok şey öğrendim. Her biri farklı deneyimler sundu ama bazı temel gerçekler her çocuk için geçerliydi. Bu noktada, benim için mühim üç ders var. İlk olarak güç mücadelelerinin faydasız olduğunu kabul etmek gerekiyor. Bazen uzaklaşmak en iyisi oluyor. Kızımla birbirimizi savunmaya çalışırken çoğu zaman gerginlik artıyor. Sonuçta, her ikimiz de kötü hissediyoruz. Öğrencilerimle böyle mücadelelerde geri çekilmekte başarılıyım ama evde bunu uygulamak biraz zaman aldı. Nihayet bunu başardım. Bazen geri çekilmek, "Biraz mesafeye ihtiyacımız var. Bunu sonra konuşalım" demek demek. Bu dönem, hormon dalgalanmaları ve karmaşık duygularla dolu. Çocuklarımın ruh halini anlamak da mühim bir ders oldu benim için.
Aynı şekilde, her durumda doğru cevapları bulamayabileceğimizi kabullenmek gerekiyor. Ne yazık ki bazen söyleyeceğim hiçbir şey işe yaramıyor. Bu yüzden esnek olmayı ve kendime hoşgörü tanımayı öğrenmem gerekliydi. Ben yetişkinim ama bazen doğru yolda olunmadığını kabul etmek de mühim. Bu durum, çocuklara da hatalarımızı kabul etmenin ve özür dilemenin gerekliliğini iletiyor. Bazen sessiz kalıp dinlemek, çok daha etkili olabiliyor. Empati kurmaya çalıştığımda bazen olumlu sonuçlar elde ediyorum; bazen de "Anne, sen bunu anlamazsın" yanıtıyla karşılaşıyorum. Bu anlarda düşünmek ve alan tanımak şart. Sürekli bir deneme yanılma sürecinin içindeyim; hala gelişmeye devam ediyorum.
Zor bu dönem için bir destek grubum var. Bu süreç bazen yalnız ve karmaşık olabilir. Çocuklarım küçükken, hayatı başkalarıyla paylaşmak çok umursanmıyordu. Ama ortaokula geçince her şey değişiyor. Çocuklar büyüdükçe, onların özel hayatları hakkında paylaşımda dikkatli olmalıyım. Güvenilir arkadaşlarla bir araya gelmek benim için bir sıcaklık kaynağı. Hem geçmişte bu dönemleri deneyimlemiş hem de hâlâ yaşayan ebeveynlerle kurduğum dostluklar, bana büyük destek sağlıyor. Birbirimize yardım ederken deneyimlerimizi paylaşıp çocukları aktivitelerine taşımakta dayanışma içinde olabiliyoruz. Ortaokul, yeni hisler ve bir kelime dağarcığıyla dolu bir dönem. Diğer ebeveynler, benim için bir hayat hattıydı; ben de onlara.
Sonuç olarak, ebeveynlik zor bir yolculuk. Ortaokul yıllarında çocuk yetiştirmek, en azından benim deneyimlerime göre… #ebeveynlik #ortaokul #çocukgelişimi
