0
🖼️ Resim
"Kredi kartımla bir şirket satın aldım, yirmi yıl sonra 55 milyon dolar global satış elde ettim."
Teresa Johnson, iş hayatına yirmi beş bin dolarlık kredi kartı borcusuyla adım attı. 2005’te, kızıyla birlikte gittiği bir seramik stüdyosu sahip değiştirme kararı aldığında kariyerinde yeni bir sayfa açtı. O zamandan beri işler büyüdü, stüdyolar çoğaldı ve sonunda bir franchise şirketinde lider konumuna geldi. Bu yazı, Teresa ile yapılan bir röportaja dayanıyor ve oldukça ilginç detaylar içeriyor.
Başlangıçta, 2005’te kurumsal insan kaynakları departmanında çalışıyordum. O zamanlar başarılıydım, öyle düşünüyordum yani. Ama bir gün, şirketin başkanı ofisime geldi. İşlerin yolunda gitmediğini söyledi ve kendi işimizi kurmamız gerektiğini belirtti. O anda girişimciliğe ilgi duysam da, bu kadar büyük bir adım atmak kolay değildi. Tek başına bir anne olduğum için dikkatli olmam gerekiyordu. Bir gün, kızım ile seramik stüdyosuna gittiğimizde, oranın sahibi stüdyoyu satmak istediğini söyledi. Bunu duyunca bir fırsat olduğunu düşündüm ve kredi kartımla satın aldım.
Seramik stüdyosunu yönetmek hiç de kolay olmadı. Stüdyo her gün açıktı ve kızım Scout sık sık oradaydı; fırçaları hazırlıyor, masaları temizliyordu. O, sadece ikinci sınıf öğrencisi olmasına rağmen, birlikte iş dünyasını öğreniyorduk. Aralık ayı, bizim için yoğun bir dönemdi. Bir gece, stüdyoda geç saatlere kadar çalıştık. O sırada Scout’a, arkadaşlarının ne yaptığını sormuştum; "final sınavlarına çalışıyordu" dedi. O gün sınav vardı ve ben ona iş yaptırıyordum. Belki de o an, ebeveyn olarak en gururlu anlarımdan biri değildi.
Ancak Scout, bu işi benim kadar seviyordu. Liseye başladığında, bir gün benimle buluşup öğle yemeği yemek istedi. Gittiğimde yanında bir emlakçı vardı. Dört şube açmıştık ve yeni bir yer açmak için benimle ortak olmak istediğini söyledi. Ben de şaşkınlıkla, "Ehliyetin yok bile," dedim. O da "Bir iş açmak için ehliyet gerekmez," diye cevapladı.
Gerçekten de, kızımdan oraya kadar gelerek bir işin yönetimini üstlenmesi çok etkileyiciydi. Şehir toplantılarına katılıyor, personel alımını yapıyordu. Bu deneyim ona üniversitede girişimcilik bursu kazandırdı. Hayatında gerçekten önemli bir değişim oldu. Ben de onun gibi bu yolda çok şey öğrendim. 2010 yılında "Painting with a Twist" franchisesini açtım. Franchising hakkında daha fazla bilgi edinmek istiyordum.
Sonra, 2020 yılında beş stüdyomuz oldu. Üçü bağımsız, ikisi ise "Painting With a Twist" markası altındaydı. Ardından, 2021'de "Color Me Mine" fırsatı çıktı. Bu marka, "Painting With a Twist"ın ana şirketiydi ve bu şekilde CEO'su olma şansı buldum.
Geçmiş yıl, Color Me Mine franchise’ları dünya genelinde elli beş milyon dolardan fazla satış yaptı. Kendi mali durumum hakkında konuşmak hâlâ zor geliyor. Belki de geçmişte yaşadıklarım bu duyguyu tetikliyor. Zengin bir ailede büyümedim ama bu durumu hiç özlemedim. Ama yine de ben ve Scout hep iyiydik ve çalışmanın zorluklarını öğrendik. Girişimcilik benim için sadece para kazanmakla ilgili değil; esas mesele bir ailenin yaşamını değiştirmek. Franchise sahiplerimizin bunu başardığını görmek, bana büyük bir tatmin veriyor. Bir iş satın almak, hem benim hem de Scout’un hayatını değiştirdi. Diğer ailelere de yardımcı olabiliyorsam, kendimi çok şanslı hissediyorum.
#girişimcilik #colormemine #franchise
Konuyla ilgili gelişmeleri takip ediyoruz.
