0
🖼️ Resim
"Çocuklarımı, benim yetiştiğim tarzdan farklı şekilde: büyütüyorum; onlardan korkmamalarını, bana güvenmelerini istiyorum."
Bir yazar, çocuklarını yetiştirirken farklı bir yol izliyor. Kendisi gibi büyümüş ebeveynlerine göre, iletişimi öncelikli hale getirmiş. Korku ve cezaların önüne geçen bir yaklaşımı benimsiyor. "Sıkı bir ebeveyn" damgasını yemeyi göze alsa da, bu durum aralarındaki bağı daha da kuvvetlendirmiş.
Ebeveynliğe dair tecrübeleri, ona yeni bir bakış açısı sunmuş. Büyükanne ve büyükbabalık ilişkisi, ona gerçek duygularını paylaşamayacağı bir mesafe kazandırmıştı. Çocukların sadece görünmesi gereken varlıklar olduğu düşüncesiyle büyütülmüş; bu durumda seks ve uyuşturucu gibi konular asla açıkça konuşulmamış. Uyarılar genellikle korkutucu bir dille “Uyuşturucu alma, yoksa ölürsün” ya da “Cinsel ilişkiye girersen hamile kalırsın” şeklinde geliyordu.
İletişim eksikliği ve tehditler, geçmişteki ebeveynlik deneyimlerinin bir yansımasıydı. Bu da yazarın korku dolu bir çocukluk yaşamasına sebep oldu. Bir akşam alkol aldıktan sonra merdivenleri çıkarken kendini telkin ettiğini hatırlıyor. "Yavaş ol, merhaba de ve odana git," diyerek sakin kalmaya çalışmış. Başka türlü yakalanmak, büyük bir korku kaynağıydı. O anlarda yalnız hissettiğini biliyor.
Şimdi ise kendi çocuklarıyla kurduğu iletişim tamamen farklı. Ergenlik dönemlerinde açık diyaloglar kurarak, onların güvenini kazanmayı bir görev haline getirmiş. Alkol, uyuşturucu ve cinsellik gibi konuları rahatlıkla tartışıyorlar. Çocukları her şeyi ona anlatabileceklerini biliyor; hatta arkadaşları bile aileleriyle paylaşmadıkları konuları yazarla konuşuyor. Yazar, bu yaklaşımın disiplin ile kabullenme arasında hassas bir denge kurduğunu düşünüyor. Çocuklarının güvenliğini sağlamak, onun için her şeyden mühim.
En küçük çocuğu da ergenliğe adım atarken, bu sohbetlerin hep devam ettiğini belirtiyor. Alkol kullanımına dair, “Eğer içersen, ben seni, içmiş biriyle araba kullanmandan daha çok üzülürüm,” demiş. Yazar, gençler arasında alkolün oldukça yaygın olduğunu biliyor ve bu nedenle yanlarında olmayı öneriyor.
Ebeveynlik yolculuğu bazı zorlukları da beraberinde getiriyor. Çocuklarının yaptığı bazı şeyleri kabullenmek bazen zor olsa da, bunları birer öğrenme fırsatı olarak görüyor. Bu yaklaşım, onlarla olan bağını güçlendirmiş. Ama dışarıdan gelen eleştiriler de yok değil. Çocuğu okuldan ayrıldığında komşuları tarafından "rahat bir ebeveyn" olarak damgalanmış. Başlangıçta bu eleştiriler canını sıkmış, fakat daha sonra bu düşüncelerin pek bir anlamı olmadığını fark etmiş.
En büyük çocukları yetişkinliğe adım atarken, en küçüğü ergenlik dönemine girdi. Yazar, geçmişte benimsediği yöntemden hiç pişmanlık duymuyor. Kendi tarzıyla içten bir ilişki kurmanın değerini biliyor. Başkalarının yargılarına aldırış etmeden, ebeveynliğine devam edecek. #ebeveynlik #iletişim #ailebağları
