0
🖼️ Resim
"Yurt dışında on beş yıl geçirdim; anneme veda etmek her defasında zorlaşıyor."
Yazar, on beş yıl önce Amerika Birleşik Devletleri'nden Galler’e taşındı. Bu büyük taşınma, onun annesinden çok uzakta geçirdiği bir dönem başlattı. Atlantik Okyanusu'nun diğer tarafındaki biriyle bağ kurmak zor. Görünen o ki, her veda, üzerinden yıllar geçse de zorluğunu koruyor. Yakın zamanda, Kuzey Carolina'dan ziyarete gelen annemle üç muhteşem hafta geçirdim. Sonra ona tekrar veda ettim.
On beş yıl önce, genç bir Galli ile tanışıp ona aşık olduğumda, bu kararın büyüklüğünü pek algılayamamıştım. Yirmi iki yaşında, transatlantik bir taşınmanın hayatımı ne kadar değiştireceğini nereden bilebilirdim ki? Annem, o veda anının derinliğini çok iyi biliyordu. Geçmişteki o ayrılışta, gözyaşlarını silerken benim kadar üzülmüştü. Ancak onun kaygısı, deneyimlerinin bir yansımasıydı. Benim için geçici olan o veda, ona göre kalıcı bir ayrılış gibi geliyordu.
Galler’e yerleştiğimde haftada bir Skype görüşmeleri yapıyordum. O zamanlar, sürekli iletişim kurmak çok mümkün değildi. Duygusal anlar yaşıyor, yetişkinliğin getirdiği zorlukları onunla paylaşıyordum. Üç çocuğum doğduğunda annemi çok daha fazla özlemeye başladım. Onun burada olmasını, sadece günlük işlerde yardımcı olması için değil, hayatımda önemli anları paylaşması için arzuladım.
Artık sık sık konuşuyoruz. WhatsApp üzerinden her gün iletişim kuruyoruz, haftada birkaç kez telefonlaşıyoruz. Hayatlarımızdaki gelişmeleri paylaşıyor, birbirimizden haberdar oluyoruz. Bu durum, bizi daha da yakınlaştırıyor. Ne yazık ki, yüz yüze görüşmelerimiz yılda bir kez olabiliyor. Pandemi yüzünden ve benim yüksek riskli hamileliğim dolayısıyla beş yıl boyunca Amerika'ya gideceğim günleri sayamadım. Bu süre içerisinde annem sadece iki kez beni ziyaret etti.
Şimdi ABD’ye gidişimde, üç çocuğumu da götürmek gerekiyor. Bilet masrafı yüksek ve bu bütçemi zorluyor. Annemin buraya gelmesi ise, 63 yaşında bir kadının uzun bir uçak yolculuğu yapmasını gerektiriyor. Onu görmek, sıradan bir akşam yemeğine davet edilmek kadar kolay değil. En zorlandığım şeylerden biri, okyanusun diğer yanında yaşamaktır. Zor günlerimde öncelikle onunla konuşmak istiyorum ama bu her zaman pek mümkün olmuyor. Yine de, o da elinden geldiğince ulaşmaya çalışıyor.
Yılbaşı tatilinde annemle geçirdiğim üç hafta, onun varlığının değerini yeniden anlamamı sağladı. Uzun bir aradan sonra bir araya gelmek zor. Alışkanlıklarımıza uyum sağlamakta biraz zorlandık. Ama o gidiş, bana duygusal bir darbe gibi geldi ve annemden uzakta olmanın zorluğunu tekrar hatırlattı. Onun gidişinden sonra gözyaşlarımı tutamadım ama annemin bana öğrettiği gibi, şükredip güçlü olmaya çalıştım. Hayatımda bir annem olduğu için çok şanslıyım. Teknoloji sayesinde sürekli irtibat halindeyiz. Uzaklarda yaşamayı her zaman kolay tercih etmesem de, zamanla güçlü biri olmayı öğrendim. Bireysel işlerle başa çıkmayı öğrenmek, annemin benim ve kız kardeşimin yetişmesinde yaptığı gibi benim için de bir zorunluluk haline geldi. O da güçlü bir kadındı, beni de öyle yetiştirdi.
#galler #ayrılık #ailebağları
