0
🖼️ Resim
"Eşimle ayrı tatillere çıkıyoruz, bu da evliliğimizi güçlendiriyor; birbirimizi daha çok takdir etmeyi öğrendik."
2018’deki ilk solo iş seyahatim, açıkçası benim için tam bir tatil gibiydi. Özgürlük hissi, günlük hayatın koşuşturmacasından kaçmama fırsatı tanıdı. Eşim Don’a da benzer bir şans verdim; böylece o da ilgi alanlarını keşfedebildi. Ayrı seyahatler yapmak, hem kendimize hem de birbirimize daha sağlıklı bir bağ kurmamıza yardımcı oldu. O yıl katıldığım serbest yazım konferansı bana heyecan veriyordu; diğer yazarlarla tanışmayı çok istemiştim. Ama o günlerde çocuk bakımını bırakmak, akşam yemeği hazırlamamak ve bebek bezleri değiştirmemek fikri beni daha çok cezbetmişti. İşim gereği, ilk kez eşimden ve o zaman dört ile iki yaşında olan çocuklarımdan uzak kalıyordum. Yazım hakkında çok şey öğrendim ama en hayati dersim, bireysel zamanın ne kadar hayati olduğu oldu. Bu deneyimden sonra, eşimin de kendi solo seyahati yapmasını teşvik ettim. Artık yılda en az iki kez ayrı ayrı seyahat ediyoruz.
Eşimle tam on üç yıl geçti. Seyahat etmeyi çok seviyoruz ama hep benzer yerleri görmek istemiyoruz. Don plaj insanı, ben ise dağların tutkunuyum. Su aktiviteleri ona hitap ederken, benim tercihim kenarda vakit geçirmek. Balık tutma ve dalış benim ilgi alanımda pek değil. Yeni kasabaları keşfetmeyi seviyorum ve turistik yerleri gezmek benim için hayati; Don katılabiliyor fakat onun için çok eğlenceli değil. Seyahatlerimizde farklı yemek ve etkinlikler hakkında bir şekilde uyum sağlamaya çalışıyoruz; ama bu, gittiğimiz yerin tadını tam almamızın önünü kesebiliyor. Ayrı tatile çıkmak, kişisel tercihlerimize odaklanmamıza izin veriyor ve Don'un daha fazla seyahat etmesine olanak tanıyor. Zira, onun yıllık izin günleri benden daha fazla.
Ayrı seyahatlerin başka bir güzelliği, birbirimizi daha fazla takdir etmemizi sağlaması. Ebeveynlik, hem fiziksel hem de zihinsel olarak zorlayıcı bir yolculuk. Don’la seyahat ettiğimizde ebeveynlik sorumlulukları hiç kaybolmuyor. Ama solo bir tatile çıktığımda, tüm deneyime dalabiliyorum. Dağlarda bir hafta sonu geçirip yazı yazmak, alışveriş yapmak ve gezmek benim için vazgeçilmez. Don, yıl içinde birkaç kez babasıyla Florida’da balık tutma gezilerine gidiyor. Yazım konferansının faydalarını bizzat deneyimledim; kendime bakmak beni rahatlatıyor, odaklanmamı sağlıyor ve stresimi azaltıyor. Rutinimden uzaklaşmanın ne kadar gerekli olduğunu anladım; bu yolculuk iş için olsa da adeta bir tatil gibiydi. Ben yokken Don, çocukların tüm bakımını üstlendi. Bu süreç, ona günlük hayatımızın çalışma şekli hakkında yeni bir perspektif kazandırdı. Bir ara, gündelik işlerin zorluğunu nasıl fark ettiğini ve yaptıklarım için duyduğu minnettarlığı dile getirmişti.
Benzer bir durumu, Don’un babasıyla bir hafta geçirdiği zaman ben de yaşadım. O yokken, soğuk havalara ve olası elektrik kesintilerine hazırlıklı olmam gerekiyordu. Tek başıma bu süreçle başa çıkmak oldukça zordu, belirsizlikten korkmuştum aslında. Zamanla, kısa süreli seyahat etme hakkında kendimizi geliştirdik. En hayatisi, birbirimizin ara vermesine izin vermekten memnunuz. Bu ayrılma sürelerini, enerji depolamak ve yeni bir perspektifle geri dönmek için kullanıyoruz. Aile olarak seyahat etmeyi de atlamıyoruz. Don ile solo seyahatlerimizin yanı sıra her yıl iki veya üç aile tatiline de önem veriyoruz. Bu tatiller, plajda bir hafta, dağlarda bir hafta sonu ya da daha önce hiç gitmediğimiz bir yeri keşfetmeyi içeriyor. #seyahat #ebeveynlik #kendinezamanayarımı #soloseyahat #aile
