0
🖼️ Resim
"On bir yaşına girdiğinde oğluma cep telefonu almayacağımı düşündüm, ama fikrimi değiştirdiğim için mutluyum."
Bir anne olarak, on bir yaşındaki oğluma bir cep telefonu almaya karar verdim. Uzun kariyerim boyunca çocukların cep telefonları kullanmasının risklerini gözlemledim. Bu yüzden, ona bu aracı vermemek için kendime söz vermiştim. Yıllar geçtikçe okuduğum araştırmalar ve duyduğum korkutucu hikayeler bir kenara, sonuçta bu kararı vermek zorundaydım. Şu anda süreç oldukça iyi gidiyor; oğlum durumu sorumlulukla karşılıyor gibi görünüyor. Fakat bu noktaya gelene kadar yaşadıklarım beni derin düşüncelere sürükledi.
Görünen o ki, çocukların zihinlerini korumak ebeveynler için en mühim konu. Araştırmalar, akıllı telefon kullanan çocukların ruh sağlığının, kullanmayanlara göre daha zayıf olduğunu gösteriyor. Sosyal medyanın özsaygı üzerine olumsuz etkileri ve mavi ışığın uyku kalitesine etkisi de cabası. Ama bütün bu acı gerçeklerin arasında unuttuğum bir şey var: Ben kendi çocuğumun uzmanıyım ve her çocuk farklı. Bu nedenle, ideal telefon yaşının bisiklet sürme ya da ilk arkadaş ziyareti yapma yaşı gibi değişken olduğunu kabul etmeyi öğrenmeliyim.
Oğlum, beklediğimden çok daha erken, dokuz yaşında telefon istemeye başladı. Arkadaşlarının büyük çoğunluğunun cep telefonunun olduğunu söyleyerek üzerimde baskı kurmaya başladı. Belki bu biraz abartılıydı, ama kararlı bir tutum sergileyerek ona yardımcı olmaya çalıştım. Arkadaşlarıyla iletişim kurmak için farklı yollar denedik. İPad’i, Messenger Kids’i kullandık ve benim telefonumdan araştırmalar yapmasına izin verdim. ama bu durum, onun için bir stres kaynağı haline geldi.
On birinci doğum günü yaklaştıkça, bu telefon meselesinin ne kadar mühim olduğunu anladım. Eğer ona bir telefon almazsam, bu onun için gerçekten yıkıcı olabilirdi. Araştırmalar korkutucu gelse de, sosyal medyanın ötesinde, sadece arkadaşlarıyla iletişim kurmak adına bir telefona sahip olmasının faydalı dönüşümler getirebileceğini fark ettim. Bu kararı verirken, onun sosyal hayatına katkı sağlamak için adım atmam gerektiğini düşündüm.
Doğum gününde hediye çantasında tanıdık bir telefon sesi duyuldu. Oğlum bu sesi önce anlamadı ama sonra ne olduğunu kavramaya başladı. Gözlerinde yaşlar belirdi ve bize tekrar tekrar teşekkür etti. O anı yaşamak gerçekten benim için özel bir ebeveynlik deneyimiydi.
O zamandan beri cep telefonunu kullanma şekli, beklediğimden çok daha sakin gitti. Henüz dramatik olaylarla karşılaşmadık, aksine bu durum hayatımızda olumlu bir etki yarattı. Oğlum sorumluluk almayı öğrenmeye başladı, bu da onu daha olgun bir birey haline getirdi. Şu an, birbirimizle daha iyi iletişim kurabiliyoruz ve o arkadaşlarıyla daha fazla bağlantı kurarak daha bağımsız bir hayat yaşıyor.
Bu telefon kararı, belki de gelecekteki mühim ebeveynlik seçimlerimde daha dikkatli olmam gerektiğini hatırlatmış oldu. Zaman zaman içgüdülerime güvenmek, araştırmaları bir kenara bırakmaktan daha mühim. Sonuçta, benim çocuğum ve ailem için en iyisi ne? Bu soruların yanıtlarını bulmak her zaman kolay olmuyor. Ama doğru cevapların orada olduğunu biliyorum. #ebeveynlik #ceptelefonu #çocuklar
